Toch weten de jongere jongeren op technologisch gebied zich soms verrassend te gedragen. Zo vervulde ik laatst op mijn werk de functie van Coördinator van dienst. Dit hield vooral in dat leerlingen zich ziek komen melden bij mij en naar huis bellen. Maar dat betekend wel dat de jongeren met een ouderwetse vaste telefoon moeten telefoneren.
Nadat ze met een sip pruillipje aan me hebben verkondigd hoe slecht ze zich voelen verkondig ik meelevend dat ze hun ouders even moeten bellen. Dan kijken ze twijfelachtig naar de telefoon. Ik vertel dat ze er een 0 voor moeten draaien. Dan gebeurd er even niets. Onzeker wordt ik aangekeken: “En hoe bel ik dan?” Ik antwoord met: Door de hoorn op te pakken en tegen je oor te houden. Nadat het gesprek ten einde is geven ze de hoorn aan mij: “En nu? De rode knop?” Ik lach en leg de hoorn voor ze op de haak. Ik ben ervan overtuigd dat ze net als ik wel weten hoe het moet, anders zou dit erop kunnen duiden dat ik oud(er) begin te worden. Het komt vast omdat ze zich niet lekker voelen, ze zullen het wel zwaar te pakken hebben.
